ข้อสอบเก่า TOEIC เป็นข้อสอบจริงไหม? ก่อนสอบครั้งแรกควรเช็กอะไร

เจอไฟล์ “ข้อสอบเก่า TOEIC” หลายชุด แต่ไม่รู้ว่าชุดไหนเป็นสื่อทางการ ชุดไหนเป็นแนวข้อสอบที่เขียนขึ้นใหม่ใช่ไหมครับ? ก่อนเริ่มทำ พี่ Mob ชวนตรวจที่มาสักนิด เพื่อให้เรารู้ว่ากำลังใช้สื่ออะไร และมีข้อมูลพอจะทบทวนคำตอบหรือเปล่าครับ

คำว่า “ข้อสอบเก่า” ยังบอกที่มาไม่ครบ

คำบนปกอย่าง “จริง” “เก่า” หรือ “เหมือนสนามสอบ” เพียงอย่างเดียว ยังใช้ยืนยันผู้จัดทำไม่ได้ครับ เราควรหาต่อว่าใครเผยแพร่ ชุดนี้ชื่ออะไร และหน้าแนะนำต้นทางอธิบายว่าเป็นสื่อประเภทไหน

แยกสองคำถามไว้ก่อน: ใครทำชุดนี้? กับ ชุดนี้เหมาะจะใช้ฝึกอะไร? แนวข้อสอบที่ผู้จัดทำเขียนเองอาจใช้ฝึกได้ แต่คำว่าเหมือนจริงไม่ได้ทำให้กลายเป็นสื่อทางการโดยอัตโนมัติครับ

ถ้ายังหาต้นทางไม่เจอ ให้จดว่า “ยังยืนยันที่มาไม่ได้” แทนการสรุปว่าเป็นของจริงหรือของปลอม เราไม่จำเป็นต้องตัดสินจากชื่อไฟล์อย่างเดียวครับ

ตัวอย่างสิ่งที่ควรตรวจ ก่อนเริ่มใช้ชุดฝึก

เริ่มตรวจจากหน้าเผยแพร่ ไม่ใช่ชื่อไฟล์

ลองกลับไปหน้าที่อธิบายชุดฝึก แล้วหาให้ครบสามอย่าง: ชื่อผู้จัดทำหรือผู้เผยแพร่ ชื่อชุด และคำอธิบายประเภทสื่อ หากได้รับไฟล์ส่งต่อมา เราอาจถามผู้ส่งว่า “มีลิงก์หน้าเผยแพร่ต้นทางของชุดนี้ไหมครับ?”

ถ้าต้องการเริ่มจากสื่อทางการ หน้าเตรียมสอบ TOEIC ของ ETS มีรายการคู่มือผู้สอบและ Sample Tests สำหรับ TOEIC Listening and Reading ให้เข้าถึงจากต้นทางครับ

การพบสื่อในหน้า ETS ยืนยันได้เฉพาะรายการที่อยู่ในหน้านั้น ไม่ได้ยืนยันไฟล์อื่นที่ตั้งชื่อคล้ายกัน หากไฟล์ที่เรามีใช้ชื่อเดียวกันแต่ไม่ทราบว่าได้มาจากไหน ให้กลับไปตรวจจากต้นทางก่อนครับ

พี่ Mob แนะนำให้จดชื่อชุดกับลิงก์เผยแพร่ไว้คู่กัน จะได้กลับมาตรวจเสียงหรือเฉลยได้โดยไม่ต้องค้นใหม่ทุกครั้งครับ

เช็กรูปแบบและส่วนประกอบให้ตรงชุด

หลังรู้ที่มาแล้ว ค่อยดูว่าเป็น TOEIC Listening and Reading ที่เราต้องการเตรียมหรือไม่ และเป็นตัวอย่างบางข้อ แบบฝึกแยกพาร์ท หรือชุดจำลองที่ผู้จัดทำระบุว่าครบชุด อย่าใช้จำนวนหน้าหรือชื่อไฟล์ตัดสินแทนคำอธิบายครับ

ใช้รูปแบบทางการเป็นจุดเทียบได้ เช่น Part 2 มีคำตอบให้เลือก 3 ตัวเลือกที่ได้ยินจากเสียง โดยไม่ได้พิมพ์ตัวเลือกไว้ ตาม คำอธิบายรูปแบบ TOEIC L&R ของ IIBC ครับ

ถ้าสื่อฝึกพิมพ์สคริปต์หรือตัวเลือกมาเพื่อช่วยเรียน ก็ตรวจว่าผู้จัดทำแยกส่วนช่วยเรียนออกจากส่วนทำโจทย์หรือไม่ การเปิดอ่านสคริปต์ระหว่างตอบกับการฟังโดยยังไม่เห็นข้อความ เป็นเงื่อนไขฝึกคนละแบบครับ

สำหรับชุดฟัง ลองเช็กเลขข้อในไฟล์เสียง โจทย์ และเฉลยว่าตรงกัน ส่วนสคริปต์มีไว้ช่วยตรวจว่าเราฟังพลาดตรงไหน ถ้าขาดส่วนประกอบ ให้รู้ข้อจำกัดก่อนนำผลฝึกมาตัดสินตัวเองครับ

ลองตรวจไฟล์สมมติก่อนใช้จริง

สมมติเราได้ไฟล์ชื่อ “ข้อสอบเก่า TOEIC ชุด A” มีโจทย์กับเฉลย แต่ไม่ระบุผู้จัดทำ และไฟล์เสียงมีชื่ออีกชุดหนึ่ง กรณีนี้ยังสรุปไม่ได้ว่าโจทย์ผิดหรือปลอมครับ สิ่งที่ทำได้ทันทีคือหาหน้าเผยแพร่ ถามผู้ส่ง และตรวจว่าเสียงกับเลขข้อตรงกันหรือไม่

ระหว่างที่ยังตรวจไม่ครบ ให้บันทึกข้อจำกัดไว้ เช่น “ใช้ทบทวนประโยคได้ แต่ยังไม่ใช้ประเมินการฟัง เพราะเสียงไม่ตรงชุด” เราจะได้ไม่เข้าใจว่าฟังไม่ออกเพราะพื้นฐานอ่อน ทั้งที่อาจเปิดสื่อคนละชุดครับ

วันนี้ลองเลือกชุดที่มีอยู่เพียงหนึ่งชุด แล้วจดสี่บรรทัด: ได้มาจากไหน ผู้เผยแพร่ระบุว่าเป็นสื่ออะไร มีส่วนประกอบอะไร และยังต้องตรวจเรื่องไหน ไม่ต้องรีบสะสมไฟล์เพิ่มจนกว่าจะรู้ว่าชุดที่มีใช้งานได้อย่างไรครับ

ถ้าตรวจชุดฝึกแล้วแต่ยังไม่แน่ใจว่าจะใช้ผลที่ทำได้วางแผนต่ออย่างไร เราสามารถเลือกขอ รีวิวผลฝึกและแนวทางเตรียมสอบฟรี พร้อมบอกชื่อชุดและเงื่อนไขตอนทำได้ครับ

แหล่งอ้างอิง: หน้าเตรียมสอบของ ETS และหน้ารูปแบบข้อสอบของ IIBC ที่ลิงก์ไว้ข้างต้น ส่วนกรณีชุด A เป็นตัวอย่างสมมติที่เขียนเพื่ออธิบายวิธีตรวจสื่อครับ

กรณีสมมติ: ไฟล์เขียนว่าข้อสอบเก่า แต่ไม่ระบุผู้จัดทำ